mój wtorek czy jakoś tak

„Kazali nam wierzyć, że miłość, ta prawdziwa, zjawia się tylko jeden raz w życiu i do tego zazwyczaj przed trzydziestym rokiem życia. Nie powiedziano nam, że miłość nie jest sterowana i nie przychodzi w ściśle określonym czasie.
Kazali nam wierzyć, że każdy z nas jest połówką pomarańczy, że życie ma sens tylko wtedy, gdy znajdziemy tę drugą połowę. Nie powiedziano nam, że rodzimy się w całości, że nikt w naszym życiu nie zasługuje na to, by nieść na swoich barkach odpowiedzialność za dopełnienie naszych braków: rozwijamy się w sobie. Jeśli jesteśmy w dobrym towarzystwie, to jest to po prostu przyjemniejsze.
Kazali nam uwierzyć w formułę 'dwa w jednym': dwoje ludzi, którzy myślą tak samo, zachowują się tak samo, że jedynie tak to działa. Nie powiedziano nam, że to ma swoją nazwę: anulowanie siebie; że jedynie osoby o własnej osobowości mogą budować zdrowe związki.
Kazali nam wierzyć, że małżeństwo jest koniecznością i że pragnienia 'nie o czasie' muszą być stłumione. Wmówili nam, że piękni i szczupli są bardziej kochani, że ci, którzy uprawiają mało seksu są zacofani, a ci, którzy uprawiają go zbyt wiele nie są godni zaufania.
Kazali nam wierzyć, że istnieje tylko jeden przepis na szczęście, taki sam dla wszystkich, i ci, którzy starają się go ominąć, skazani są na marginalizację. Nie powiedziano nam, że ten przepis nie działa, frustruje ludzi, alienuje ich i że istnieją inne alternatywy.
Ach, nie powiedzieli nam nawet tego, że nikt nigdy nam tego nie wyjaśni. Każdy z nas odkryje to na własną rękę.”
John Lennon

Franek na dziś

moja sobota

po długim czwartku szybki piątek a teraz sobota
zagadkowa sobota
bo jeszcze nie zaszufladkowana

to mimo wszystko jest bardzo długi czwartek

" Bądź wdzięczny za trudne chwile. One pozwalają ci się rozwijać. Bądź wdzięczny za swoje ograniczenia, ponieważ one dają ci szansę na poprawę. Bądź wdzięczny za każde nowe wyzwanie, ponieważ ono buduje twoją siłę i charakter. Bądź wdzięczny za swoje błędy. Przekazują Ci cenne lekcje. "
Troy Amdahl

jestem wdzięczna jak cholera
ale czy mi życia wystarczy na tą wdzięczność

ja w obrazkach

mój czwartek

tyle się mówi o tym żeby kochać i szanować siebie
słuchać swojego wewnętrznego JA
czasami potrafić odpuścić
no to siup
wzięłam sobie dzień wolnego  chorobowego

z jednej strony czuję się podle
ale z drugiej
mój duch i moje ciało płaczą z wdzięczności
"chorobowe" co znaczy NIE MOŻESZ wyjść z domu
twoje lenistwo jest usprawiedliwione

moja środa

moje płuca
z każdym oddechem
pęcznieją niczym balon
słyszę jak trzeszczą zbutwiałe żebra
ból życia
powinnam się cieszyć
jednak

chwila prawdy

tak
czas powiedzieć to otwarcie
część z Was pewnie się domyśliła,część może nie,
a może nikogo to nie obchodzi
ale
czas powiedzieć to wyraźnie
już raczej niczego ciekawego na tym blogu nie przeczytacie
może parę cytatów z (buddyjskiej) dupy wzięte
kilka intrygujących grafik i gifów
kapkę muzyki która poruszyła moje serce
raczej nic więcej

kiedyś bardzo tego potrzebowałam
Wasze wsparcie ratowało mnie od ,,, od wszystkiego
bardzo dziękuję za wszystko
ale teraz pora przestać obserwować to nudne miejsce
jesteście wolni
dziękuję !!!

dobranoc

sobota znowu,i nawet wolna