,

Opowiem ci jak to ze mną jest. Znikam
albo inaczej - uważam, że musi mnie być coraz mniej.
Tak mało, żeby się ukryć przed kłamstwami.
Nie pluć wodą niszczącą ciało, nie osądzać,
że to, co mnie dotyka, jednak się dzieje.
Jestem w więzieniu i tam nie mam niczego
własnego. Czasem wyrywam się
i dla innych znajduję czułość.
Od kiedy pomiędzy kamieniem a ziemią trwa umowa,
będą razem. Chcę zgłębić tajemnicę,
poczuć, dlaczego tyle, kiedyś dla mnie ważnych rzeczy,
traci połysk. I nie wszystko zamienia się
w kamień.
                        Ewa Brzoza Birk